Historia Żydów na ziemiach polskich liczy około 800 lat. Były w niej długie okresy religijnej tolerancji ze strony państwa polskiego i pomyślnej koniunktury dla polskiej wspólnoty żydowskiej, ale również niemal całkowita eksterminacja, dokonana przez nazistowskie państwo niemieckie podczas szatańskiej okupacji ziem polskich. Pierwsze, niewielkie wspólnoty żydowskie istniały w Polsce już w XIII wieku, a w kolejnych wiekach powiększyły się znacznie, przyjmując wypędzonych Żydów z całej Europy.
w Polsce. W 1334 Kazimierz Wielki wyciągnął Żydów spod jurysdykcji prawa niemieckiego i od tego czasu gminy żydowskie bezpośrednio zaczęły podlegać sądom królewskim. Od decyzji Kazimierza Wielkiego chroniącej bezpieczeństwa i interesów Żydów, Królestwo Polskie stało się przystanią bezpieczeństwa ludów semickich wygnanych z całej Europy. Od czasów powstania Królestwa Polskiego, poprzez utworzoną w 1569 Rzeczpospolitą Obojga Narodów, aż do okresu klęsk wojennych powstania Chmielnickiego i potopu szwedzkiego w XVII w., Polska była jednym z najbardziej tolerancyjnych państw Europy, stała się więc domem dla jednej z największych i najdynamiczniej rozwijających się społeczności żydowskich. Nieprzypadkowo też współcześni nazywali ówczesną Polskę rajem dla Żydów, a szesnastowieczny rabin krakowski Mojżesz ben Israel Isserles podkreślał, „…że jeśliby Bóg nie dał Żydom Polski jako schronienia, los Izraela byłby rzeczywiście nie do zniesienia…”
Jednakże kiedy unia polsko-litewska zaczęła słabnąć z powodu wojen oraz konfliktów religijnych, pomiędzy protestantami a katolicką kontrreformacją i między prawosławiem a unią brzeską, zanikała również tradycja polskiej tolerancji. Potem już było tylko gorzej. Wniosek jest jeden, wojny pomiędzy chrześcijanami przynoszą zgubę ! Ta „ogólnoświatowa” niechęć protestancko katolicka trwa do dnia dzisiejszego i wydaje się być sprawką upadłego ! Jak zwykle w trudnych sprawach za mało jest w nas duchowej miłości do drugiego człowieka i Boga, a za dużo złych emocji.
Nie zamierzam rozsądzać czegokolwiek, jestem tylko poszukiwaczem archeologiczno-duchowej prawdy, jednak by przenieść nacisk na wspomniane sprawy duchowe, proponuję wysłuchanie urywku wypowiedzi jednego z największych specjalistów, zajmującego się Świętym Przekazem – Biblią, a że jest on święty i strasznie tajemniczy, to nie ulega najmniejszej wątpliwości. Sprawa Polski, Polaków i Żydów stanie się dla państwa o wiele bardziej fascynująca gdy odsłuchacie te kilka minut wykładów w sprawie wielowymiarowości Biblii, Żydów, Polaków i historii z tymi rzeczami związanej. Dla tych z państwa, którzy interesują się tajemnicami Świętego Tekstu, proponowany pierwszy film powinien być nieodzownym ! (Cały wykład znajduje się TUTAJ)
Polska, Polacy, Żydzi i tajemnica Biblii – Prof Waldemar Chrstowski
Jak nawrócić się na Chrześcijaństwo? Pewien człowiek z greckiego miasta Filippi zadał bardzo podobne pytanie biblijnemu Pawłowi i Sylasowi. Znamy przynajmniej trzy fakty dotyczące tej osoby: był strażnikiem więziennym, poganinem oraz wiemy, że był zdesperowany. Nosił się on z zamiarem popełnienia samobójstwa zanim został powstrzymany przez Pawła. Wtedy ów człowiek spytał: „Panowie, co mam czynić, aby się zbawić?” (Dz 16,30). Sam fakt, iż człowiek ten zadaje to pytanie ukazuje, że dobrze rozpoznał potrzebę swojego zbawienia – widział dla siebie wyłącznie śmierć i wiedział, że koniecznie potrzebuje pomocy. Także i to, że spytał Pawła i Sylasa dowodzi, że wierzył, że znają odpowiedź na nurtujące go pytanie. Odpowiedź pojawia się szybko i prosto: „Uwierz w Pana Jezusa[Chrystusa] – odpowiedzieli mu – a zbawisz siebie i swój dom” (wers 31). Ścieżka wiedzie do ukazania jak człowiek ten prawdziwie uwierzył i został nawrócony. Jego życie, począwszy od tego dnia, uległo widocznej zmianie. Nawrócenie tego Greka było oparte na wierze („Uwierz…”). Musiał tylko zaufać Jezusowi – i nic poza tym ! Człowiek ten uwierzył, że Jezus był Synem Boga i Mesjaszem, dzięki któremu wypełniło się Pismo. Jak ciężko jest się nawrócić Żydom ? O tym opowiada kolejny film-wykład, polecam.