Wojna w Ukrainie to bardzo niebezpieczna rzecz, jest to gigantyczny odsys ludzkich dusz niespotykany od czasów II Wojny Światowej. Taka liczba dusz gdzieś jest magazynowana, coś się z nimni dzieje dalej, to bardzo cenny „materiał” dla inteligencji anielskich, ale nie o tym chcemy tu pisać, albo zbytnio się w to zagłębiać. Znam kilku Ukraińców i są to ludzi normalni, jeśli tak można rzec, tacy jak my Polacy. Polityka to co innego, to elity ukraińskie, często zniszczone przez iluminatów, albo przekupione, tak jak i w Polsce. Pamiętajmy, że Ukraina przez lata była jednym z najważniejszych centrów naukowych ZSRR ! Głównym i absolutnie dominującym centrum naukowym Związku Radzieckiego była zawsze Rosja — przede wszystkim Moskwa, a także Leningrad (Petersburg) i Nowosybirsk (Akademgorodok). To tam znajdowały się najważniejsze instytuty Akademii Nauk ZSRR, największe laboratoria i ośrodki decyzyjne. Ukraina zajmowała natomiast bardzo wysoką, drugą pozycję wśród republik związkowych. Była jednym z najsilniejszych naukowych regionów ZSRR i miała kilka dziedzin, w których odgrywała rolę czołową lub pionierską w skali całego kraju.
Instytut Cybernetyki w Kijowie (Wiktor Głuszkow) był jednym z wiodących ośrodków w ZSRR. To właśnie w Kijowie powstał pierwszy w Europie kontynentalnej w pełni działający komputer elektroniczny (MESM, 1951) plus przemysł rakietowy i kosmiczny oraz wiele innych naukowych działów. Nie możemy o tym zapominać. W związku z tym proponujemy na chwilkę zatrzymać się przy badaniach powąznych naukowców astronomów, którzy ujawniają prawdę o Księżycu, są to naukowcy ukraińscy: Boris Zhilyaev, Vladimir Petukhov i Sergey Pokhvala. Ich główne prace dotyczące obiektów przy Księżycu to:
„UFO na Księżycu” (oryginalny tytuł: UFOs on the Moon) to podstawowa praca, w której autorzy opisują odkrycie ponad dwudziestu obiektów w bezpośrednim sąsiedztwie Księżyca. Przedstawiają w niej podział na obiekty „atmosferyczne” (wydające się zakotwiczone) i „kontynentalne” (przemieszczające się po tarczy Księżyca), a także szacunki ich rozmiarów i prędkości. Kolejna sensacyjna o tytule: „Obserwacje niezidentyfikowanych obiektów latających na Księżycu” (oryginalny tytuł: Observations of Unidentified Flying Objects on the Moon) W tej pracy bardziej szczegółowo opisują, jak wyglądały nagrania, jakie kształty udało się zrekonstruować (dyski i pierścienie) oraz jakie właściwości fizyczne (w tym obrót i przyspieszenie odśrodkowe) obliczyli dla największych obiektów. (Wrzucamy tu grfiki z ich prac i rejestracji – pochodzą z filmu doklejonego do tego tekstu na dole)
Inna niezwykła praca naukowa to: „Dynamika UFO na Księżycu” (oryginalny tytuł: UFO Dynamics on the Moon) jest to o najbardziej odważna z prac. Autorzy nie tylko opisują obserwacje, ale także wyciągają wnioski, że Księżyc może służyć jako baza dla tych obiektów, a same obiekty wykazują cechy inteligentnego zachowania i mogą należeć do zaawansowanej technologicznie cywilizacji. I kolejne naukowe opracowanie to: „Zjawiska anomalne w pobliżu Księżyca” (oryginalny tytuł: Anomalous Phenomena Near the Moon) tu autorzy używają ostrożniejszego określenia „zjawiska anomalne” zamiast wprost „UFO”. Opisują te same nagrania, ale koncentrują się na pomiarach jasności, synchronizacji błysków i szacunkach rozmiarów. Nie mamy tu jakichś opowieści dziwnej treści, ale poważne badania naukowców. Ich praca jest tak szokująca, tak dobra i solidna, że inny naukowiec izraelsko-amerykański fizyk teoretyczny, zajmujący się astrofizyką i kosmologią: Avi Loeb (1962) – pozazdrościł odwagi i próbował ich oczerniać, albo krytykować, zarzucając im jakieś „błędy”. Wygląda na to, że zdenerował się ich pracami, sam by chciał takie rzeczy badać i ogłaszać, zamiast tego skupił się na teoretycznym opisie latającego odległego „pojazdu obcych”, podobnego do „komety”.
Co robili odważni Ukraińcy ? Całe badania opierały się na wysokiej prędkości filmowaniu nieba w okolicach Księżyca. Jest to jeden z ukrywanych środków do odkrywania tajemnic istot UFO. Naukowcy nie robili zwykłych zdjęć, lecz nagrywali szybkie filmy (około 20 klatek na sekundę), żeby złapać nawet bardzo krótkie i słabe zmiany jasności Viman i ich kamuflażu. Używali do tego teleskopu w miejscowości Vinarivka na południu obwodu kijowskiego. Główne noce obserwacyjne to: 16 sierpnia 2025 roku – wtedy zarejestrowali m.in. obiekty o kształcie pierścieniowym, 7 września 2025 roku – w tym dniu wykonali kilka sesji (m.in. wieczorem około godziny 19:09 i 20:05 czasu uniwersalnego) i właśnie wtedy naliczyli ponad 20 obiektów. Całość obserwacji dotyczy więc stosunkowo krótkiego okresu – głównie dwóch nocy w sierpniu i wrześniu 2025 roku. Autorzy nie prowadzili długoterminowego monitoringu przez miesiące, lecz skupili się na dokładnej analizie kilku konkretnych, wysokiej jakości nagrań wykonanych w tych datach. Wszystkie te ich prace są preprintami (czyli tekstami udostępnionymi publicznie przed recenzją naukową) i pochodzą z Głównego Obserwatorium Astronomicznego Narodowej Akademii Nauk Ukrainy.
Ktoś może się zapytać, albo zastanowić, że: 20 klatek na sekundę nie jest wcale „szybkim” filmem w zwykłym rozumieniu. Standardowe kino to 24 fps, telewizja i większość nagrań wideo to 25–30 fps, a współczesne kamery często robią 60 fps lub więcej. 20 fps to wręcz nieco wolniej niż normalny film, o co w tym tzw. ” szybkim filmowaniu Księżyca” chodzi ?
Dlaczego autorzy używali określenia „high-speed video” / „szybkie filmy”? W ich pracach jest to termin z kontekstu astronomicznego, a nie filmowego. Oto o co chodzi: w klasycznej astronomii obserwacje Księżyca lub nieba robi się najczęściej jako pojedyncze zdjęcia z długim czasem naświetlania (sekundy lub dłużej), żeby zebrać jak najwięcej światła. Oni nagrywali ciągły ciąg klatek z bardzo krótkim czasem ekspozycji – 0,05 sekundy (czyli 20 razy na sekundę). Dzięki temu mogli rejestrować krótkie błyski trwające 100–500 milisekund i wahania jasności o częstotliwości kilku herców (2–8 Hz). Dla teleskopu z kamerą CCD/CMOS i pełnym polem widzenia Księżyca takie tempo jest już dość wymagające (trzeba mieć wystarczająco czułą kamerę i dobry transfer danych). Dlatego w literaturze astronomicznej nazywają to „high-speed video recording” – w znaczeniu wysokiej rozdzielczości czasowej, a nie ultrawysokiej liczby klatek jak w kamerach do slow-motion (setki lub tysiące fps). To nie jest „szybkie” w sensie filmowym. To raczej szybkie jak na standardy obserwacji astronomicznych teleskopem w ich rozumieniu, w ich badaniach Obcych cywilizacji.
Całość obserwacji dotyczy więc stosunkowo krótkiego okresu – głównie dwóch nocy w sierpniu i wrześniu 2025 roku. Autorzy nie prowadzili długoterminowego monitoringu przez miesiące, lecz skupili się na dokładnej analizie kilku konkretnych, wysokiej jakości nagrań wykonanych w tych datach. Astronomowie z Ukrainy prowadzili swoje obserwacje 7 września 2025 roku (oraz dodatkowo 16 sierpnia tego samego roku) w małej miejscowości Vinarivka, leżącej na południu obwodu kijowskiego. Użyli do tego teleskopu o nazwie Intes-AlterM603, do którego podłączyli specjalną kamerę cyfrową ASI 294 Pro. Kamera nagrywała nie zwykłe zdjęcia, lecz wspomniane astronomiczne szybkie filmy – robiła około 20 specjalnych klatek na sekundę. Dzięki temu każda klatka powstawała w zaledwie 0,02 do 0,05 sekundy. Taka wysoka prędkość nagrywania pozwala wychwycić nawet bardzo szybkie i krótkotrwałe zmiany, których zwykłym okiem czy zwykłą kamerą w ogóle by nie zauważono.
Żeby obraz był jak najczystszy, naukowcy najpierw dokładnie „oczyszczali” nagrania. Usuwali z nich szumy kamery, różnice w czułości poszczególnych pikseli oraz nierównomierne oświetlenie. Do nagrywania używali programu SharpCap, a później wszystkie dane przetwarzali w programie MATLAB. Kiedy przeanalizowali te filmy, w poszczególnych klatkach naliczyli ponad dwadzieścia dziwnych obiektów Viman. Obiekty te były bardzo słabo widoczne – ich kontrast względem tła wynosił zwykle zaledwie kilka, najwyżej dziesięć procent. Oznacza to, że prawie zlewały się z jasnością Księżyca i łatwo je było przeoczyć – dlatego mało kto zauważa ogromne ilości pojazdów UFO na Księżycu, a tym bardziej jeśli mają włączony system kamuflażu !
Autorzy podzielili te obiekty na dwie grupy. Pierwszą nazwali „atmosphericznymi”. Były to obiekty, które wyglądały, jakby stały w miejscu względem Księżyca albo poruszały się razem z nim. Innymi słowy – wydawały się „przywiązane” do tarczy Księżyca i nie przesuwały się po niej samodzielnie. Drugą grupę nazwali „kontynentalnymi”. Te obiekty wyraźnie przemieszczały się po powierzchni Księżyca, jakby leciały nad jego tarczą.
Szacowanie rzeczywistych rozmiarów i prędkości tych obiektów opierało się na dwóch ważnych założeniach. Po pierwsze – że obiekty nie świecą własnym światłem, lecz odbijają światło Słońca (tak jak robi to Księżyc). Po drugie – że znajdują się blisko powierzchni Księżyca, a nie gdzieś daleko w przestrzeni. Kluczowym pojęciem jest tu albedo, czyli zdolność odbijania światła. Im wyższe albedo, tym obiekt jaśniejszy przy tym samym rozmiarze. Autorzy przyjęli, że albedo tych obiektów jest podobne do albedo Księżyca albo nawet niższe. Przy takich założeniach wyszło im, że obiekty „atmosferyczne” mają rozmiary od kilkuset metrów do około 1,8 kilometra. Obiekty „kontynentalne” były już znacznie większe – według różnych wersji pracy miały od 14 do nawet 40 kilometrów. Wśród nich wyróżniali się zarówno obiekty w kształcie dysków (około 25–40 km średnicy), jak i obiekty toroidalne, czyli pierścieniowe (około 28–39 km).
Prędkości, jakie obliczyli, również były ogromne. W większości przypadków obiekty poruszały się z prędkością od 6 do 11 kilometrów na sekundę, a w niektórych pomiarach nawet 19–20 kilometrów na sekundę. W jednej z wersji pracy pojawia się nawet wartość 32 kilometrów na sekundę dla całej grupy obiektów, czyli 115 200 tyś. km na godzinę !!! Dla porównania: zwykły samolot pasażerski leci z prędkością około 0,25 km/s, a rakieta orbitalna osiąga około 7–8 km/s. Autorzy podkreślają, że obiekty te są znakomicie „zakamuflowane”. Ich kolor i jasność są niemal identyczne z tarczą Księżyca !!! W konkretnych przykładach albedo wynosiło około 0,029 – czyli mniej więcej połowę albedo Księżyca. Dlatego właśnie są tak trudne do zauważenia. Dopiero bardzo szybkie filmowanie i staranne przetwarzanie obrazu pozwoliło je w ogóle wykryć.
Jak wspomnieliśmy, kluczową rolę odgrywa tu albedo – czyli to, ile światła obiekt odbija. W przykładach, które podali autorzy, albedo tych obiektów wynosiło około 0,029. Dla porównania: albedo Księżyca to mniej więcej 0,06–0,07. Innymi słowy, te obiekty odbijają światło słoneczne słabiej niż sama tarcza Księżyca, przez co wyglądają jak ciemniejsze plamy albo prawie w ogóle zlewają się z tłem. Dopiero szybkie filmowanie (wiele klatek na sekundę) i staranne komputerowe przetwarzanie obrazu pozwoliło je w ogóle wyłowić. Bardzo charakterystyczną cechą tych obiektów jest to, że ich jasność cały czas się zmienia. Naukowcy zauważyli regularne fluktuacje – czyli powtarzające się wahania jasności – zachodzące kilka razy na sekundę !!! Najczęściej pojawiały się częstotliwości 2, 4, 6 i 8 herców. Herce oznaczają po prostu liczbę powtórzeń na sekundę, więc na przykład 4 herce znaczą, że jasność obiektu rosła i malała cztery razy w ciągu jednej sekundy. To pozwala na zrozumienie ich super systemu kamuflażu, jakiejś niezwykłej kosmicznej sztucznej inteligencji, cały czas zgranej z otoczeniem, tak by nikt ich nie zobaczył !
Oprócz tych regularnych wahań pojawiały się też krótkie, wyraźne błyski. Trwały one od 100 do 500 milisekund (czyli od jednej dziesiątej do połowy sekundy). Amplituda tych błysków – czyli o ile jasność się zmieniała – wynosiła albo około jednej wielkości gwiazdowej (to dość wyraźna zmiana dla astronoma), albo kilka procent jasności tła. Co szczególnie zaskakujące, w kilku przypadkach dwa lub więcej obiektów, które znajdowały się od siebie w odległości dziesiątek, a nawet setek kilometrów, zmieniały jasność dokładnie w tym samym momencie. Statystyczna korelacja tych zmian była bardzo wysoka – na poziomie około 95 procent pewności. To oznacza, że szansa, iż taka synchronizacja zdarzyła się przypadkiem, jest bardzo mała.
Gdy naukowcy dokładnie przetworzyli i „zrekonstruowali” obrazy (czyli poprawili kontrast i usunęli zakłócenia), okazało się, że obiekty mają konkretne kształty. Część z nich wyglądała jak dyski – płaskie, okrągłe struktury. Inne miały kształt toroidalny, czyli pierścieniowy – przypominały wielkie obręcze albo pączki z dziurką w środku.
Szczególnie interesujący był jeden z takich toroidalnych obiektów o średnicy około 36 kilometrów. Autorzy obliczyli, że obraca się on wokół własnej osi z okresem od 157 do 180 sekund (czyli pełny obrót trwa mniej więcej 2,5–3 minuty). Przyspieszenie odśrodkowe, jakie powstaje przy takim obrocie, w jednej wersji pracy wynosiło około 461 centymetrów na sekundę do kwadratu – to mniej więcej połowa przyspieszenia ziemskiego (g na Ziemi to około 981 cm/s²). W innej wersji tej samej pracy podali wyższą wartość – około 2200 cm/s², czyli mniej więcej dwa razy więcej niż g na Ziemi. Oznacza to, że gdyby ktoś znajdował się na takim obracającym się pierścieniu, odczuwałby siłę odśrodkową podobną do grawitacji, choć w zależności od wersji obliczeń byłaby ona słabsza albo silniejsza od tej, jaką znamy na naszej planecie.
Niezwykli ukraińscy nauowcy astronomowie to solidni badacze, nie dali sobie w kaszę dmuchać, czyli nie dali się zmylić „kosmicznej sztucznej inteligencji Obcych” prowadzącej, albo wprowadzającej na bieżąco cały czas kamuflaż – nie analizowali jasności obiektów w prosty sposób. Używali specjalnej techniki zwanej metodą dyskryminacji fazowej. Brzmi skomplikowanie, ale chodzi o to, że robili transformację Fouriera (rozbijanie sygnału na częstotliwości) zarówno dla jasności obiektu, jak i dla całego tła Księżyca. Tło Księżyca służyło jako „sygnał zakłócający” (zmiany przezroczystości atmosfery + błędy śledzenia teleskopu). Usuwali te częstotliwości, które pojawiały się jednocześnie w obiekcie i w tle Księżyca (uznawali je za wspólne zakłócenia). Zostawiali tylko te harmoniczne, które miały wysoki stosunek sygnału do szumu (SNR) i występowały wyłącznie w obiekcie. Dzięki temu mogli twierdzić, że wahania jasności obiektów są prawdziwe, a nie artefaktem atmosfery czy drgań teleskopu !!!
UFO istoty to szczwne bestie, albo może powinniśmy napisać „szczwane sztuczne inteligencje bioniczne” ukrywające swoje bazy w Księżycu. Co tam robią ? Może napiszmy: „kogo tam przechowują-składują” ? Ktoś może się głębiej zastanowić nad takim pytaniem, można je wyśmiać, ale przypomnijcie sobie co o tym wspominał sam Bob Lazar, odsyłamy do: „Bob Lazar mówił prawdę ! UFO inteligencje produkują super pojazdy, Amerykanie mają je w posiadaniu – FILM DOKUMENTALNY do obejrzenia ! (01.04.2026)” – „niektórzy wzmiankują coś o jakiejś księżycowej aparaturze Obcych do przechwytywania ludzkich dusz” ! Wróćmy jeszcze do niesamowitych ukraińskich naukowców, którzy ujawnili światu prawdę o Księżycu, jako bazie dla ich pojazdów „sztucznej kosmicznej inteligencji„. W jednej z prac przywołują wypowiedź Iana Clague’a (CEO firmy Dirac Drives z Cambridge), który stwierdził, że żaden kraj na Ziemi nie dysponuje napędem o takich właściwościach i że fizyka takiego napędu wykracza poza akceptowaną obecnie fizykę, chodzi o rejestrowane możliwości ich Viman.
Jak wspominaliśmy w jednym z naszych tekstów, nie tylko napędy Viman wykraczają poza tą rzeczywistość, ale ich cała technologia ma za zadanie „przenoszenie dusz-jest duchową techniką„. Te tematy, tak ujęte, przekraczają możliwości standardowych naukowców, tu się rozpoczyna religia, która też jest nauką, tyle że ŚWIĘTĄ, nie każdy może ją studiować. Właściwie to mało kto ją studiuje, mało kto z naukowców oficjalnie opowiada o swoich doznaniach duchowych, swoich doświadczeniach religijnych. Z reguły ci tzw. „naukowcy” są przymuszani od dzieciństwa do zapoznawania się z „naukami demonów„. Sformułowanie „nauki demonów” (lub w innych przekładach „doktryny demonów” albo „nauki szatańskie”) znajduje się w Nowym Testamencie w 1 Liście do Tymoteusza 4:1
Sprawa naukowego podejścia do fenomenu UFO budzi sprzeciw części kadry naukowej, która od dzieciństwa jest duchowo i umysłowo zniszczona przez „nauki demonów” jak: ewolucjonizm, naukowy materializm, czy inne „postępowe i nowoczesne” odłamy tzw. scjentystycznego fizykalizmu (marksizmu, leninizmu, stalinizmu, trockizmu oraz maoizmu razem z wolnomurarskim eurokomunizmem). Dzielni ukraińscy naukowcy obalili, na razie mały, ale jednak znaczący kawałek doktryny demonów, chodzi o ewolucjonizm w połączeniu ze wspomnianymi naukowymi marksizmami.
Każdy zdrowo myślący człowiek, na podstawie literatury i badań ufologów może sam ocenić fenomen UFO, wyciągnąć wnioski o tym, że nie jesteśmy sami w tym kosmosie, a z naszych opracowań: że istnieje tu „władca tego kosmosu„, że jego wyznawcy (głownie iluminaci – chodzi o ich tzw. „demiurga”), wspomnianego przez Zbawiciela: „władcy tego kosmosu” działają tu na Ziemi, że trwa kosmiczna walka, że ktoś magazynuje gdzieś ludzkie dusze, a nawet potrafi zamieniać je, te dusze – nas, w istoty potworaki. Dlaczego masoneria z Hollywood nie kręci o tym filmów sci-fi, lub połączenia gatunku sci-fi z fantazy ? Taki film mógłby zmienić całą ludzką cywilizację ! To dlatego te inteligencje nie pozwolą na taki film, byłby zbyt biblijny, a nawet chrześcijański. Przecież uratować nas może tylko Bóg, tylko On potrafi wyciągnąć porwane dusze z „cybernetyczno duchowych szklanych sarkofagów” !
Tuż koło Ziemi mamy wielką bazę Obcych – Księżyc ! Czy są tam nasi nadzorcy, okupanci, czy może pracownicy Boga pozostaje tajemnicą. Filmy dokumentalne nie pozostawiają żadnych złudzeń, tam na Księżycu wre praca, Kosmiczni żniwiarze, jak ich określił nasz Pan Jezus w Ewangelii, cały czas działają, są niewidoczni dla zwykłych ludzi: „Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami [żniwiarzami] są aniołowie” – cytat pochodzi z Ewangelii wg św. Mateusza (rozdział 13, werset 39). Prace ukraińskich naukowców są niesamowite, a trwały zaledwie dwa dni. Przypomnijmy innego badacza astronoma, badającego Księżyc przez lata, nagrywał niezwykłe filmy, wręcz szokujące, był atakowany przez Loże wolnomurarską, przez służby, na co się skarżył przez wiele lat ! Pisalismy o tym w: „Tajemnicza śmierć ufologa i astronoma Bruce’a Swartz’a ?„.
Bruce Swartz przez lata przywoływał te inteligencje (tak jak to nagrywał i co jest do obejrzenia), co zostało wysłuchane i tuż przed śmiercią jego ciała zaczeły się one pojawiać koło jego domu ! Odsyłamy do jego kanału na YouTube, tam można zobaczyć jak lądują w znacznej odległości, ale czasmi pojawiały się i w jego domu (to też rejestrował!). To skończyło się zabraniem jego duszy przez te istoty, tak to odbieramy i tak to przedstawia starożytność, co zawarliśmy częściowo w tekście pt.: „Rozpad „Atlantów – Atlantydy” na pomniejsze rasy i ludy, pod wodzą ufo kosmokratorów – odwieczne porywanie dusz „mitlakkahat”.
Księżyc jest jakimś rodzajem „kosmiczno innowymiarowej bazy Obcych„, to jest pewne, tak to wynika z badań ufologów i amatorów astronomów, w tym ukraińskich poważnych badaczy. Nagrań z Księżyca mamy cały ogrom, co jakiś czas pojawiaja się nowe. Współczesna niezależna kosmologia, fizyka fundamentalna oraz planetologia dostarczają szeregu empirycznych obserwacji i teoretycznych ograniczeń, które wielu badaczy interpretuje jako silne wskazówki na rzecz celowego zaprojektowania wszechświata oraz wyjątkowej pozycji Ziemi w widzalnym konstrukcie.
Z punktu widzenia planetologii porównawczej Ziemia zajmuje pozycję o bardzo niskim prawdopodobieństwie. Znajduje się w ekosferze gwiazdy ciągu głównego typu G, w układzie o stabilnej konfiguracji orbitalnej, posiada dostatecznie duży sztuczny satelit (Księżyc – bazę Obcych), który stabilizuje nachylenie osi obrotu w długich skalach czasowych, oraz silne pole magnetyczne generowane przez dynamo w płynnym jądrze zewnętrznym. Pole to osłania atmosferę przed erozją wiatru słonecznego. Atmosfera z kolei utrzymuje stabilny cykl węglowo-krzemianowy, regulujący temperaturę powierzchni poprzez efekt cieplarniany w wąskim zakresie umożliwiającym istnienie ciekłej wody przez tysiące lat istnienia zaprojektowanej i stworzonej Ziemi.
Dodatkowo, położenie Układu Słonecznego w Galaktyce (względnie uboga w metalach strefa, daleko od centrum i ramion spiralnych o wysokiej gęstości promieniowania) zmniejsza ryzyko katastroficznych zdarzeń (wybuchy supernowych, bliskie przejścia gwiazd). Hipoteza Rare Earth (Ward & Brownlee oraz późniejsze prace) formalizuje te warunki jako zbiór niezależnych parametrów, których jednoczesne spełnienie jest skrajnie mało prawdopodobne w losowym zbiorze planet. Obserwacje exoplanet potwierdzają, że planety o masie i promieniu zbliżonym do Ziemi występują, lecz kombinacja wszystkich wymienionych czynników pozostaje rzadka albo mało prawdopodobna w równaiach matematyki asonomiczno porównawczej.
Druga zasada termodynamiki (wzrost entropii w układach izolowanych) implikuje, że Wszechświat nie może istnieć odwiecznie w stanie stacjonarnym o skończonej entropii. Stan o maksymalnej entropii (śmierć cieplna) byłby osiągnięty w skończonym czasie ! Fakt, że obserwujemy Wszechświat daleki od równowagi termodynamicznej, wymaga niskiej entropii początkowej. Roger Penrose oszacował miarę tego dostrajenia na poziomie 1 do 10 do potęgi 10 tysięcy i 123. Tak ekstremalna niska entropia początkowa nie znajduje naturalnego wyjaśnienia w ramach znanych praw fizyki i ponownie wskazuje na warunki brzegowe ustalone z zewnątrz. Jesteśmy stworzeni, istniejemy w stworzonym Kosmosie, a ten ma swojego włądcę archonta – kosmokratora ! Nie ma tu przypadku, wszystko jest wynikiem działania inteligencji anielskich i demonicznych, wypadkową kosmiczno duchowej walki. To dlatego Zbawiciel przekazał nam: „…abyśmy mieli pokój w Nim. Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę: Jam zwyciężył KOSMOS” Ew. Jana 16:33„
Linki:
Pierwszy to obowiązkowo ten: Istoty kosmiczne zmiennokształtne rodzące inne byty – Wszystko jest dziełem Boga Wszechmogącego ! Inteligentny Projekt to fakt ! (UFO ochłapy też są „dobre”)
„Tajemnicza śmierć ufologa i astronoma Bruce’a Swartz’a ?„.
Słońce z którego wychodzi plazma tankującej istoty – Boska analogia katolicko iluminacka
Zagadkowe konstrukcje na Marsie. Starożytne Vimany to prawda ?
Niewidzialne istoty obserwowane za pomocą przełomowego urządzenia
Ranczo kosmitów 3: Niewyjaśnione – program tv
Pojawiła się druga seria sensacyjnych filmów o Ranczo Skinwalkera!
Czołowy amerykański naukowiec ujawnia szokujące informacje o demonicznym ranczo skinwalkera
„Sekrety demonicznego rancza Skinwalkera”
Ten tytuł mówi sam za siebie, polecamy: Produkcja ciał ufo humanoidów – Film dokumentalny: Tajne akta KGB 1998 (ang. The Secret KGB UFO Files 1998 – HD Remastered)
link do krainy UFO mordoru: Prawdziwy Władca Pierścieni, część III – pojemniki „rządców świata” mordoru
Linki – kolejne 12 to podstawa w tym temacie:
Drugim obowiązkowo: Potęga katolickiej i anielskiej filozofii „Duchów czystych” razem z teologią negatywną rabinów pokona ułudę latających ciał: „ufo kosmitów”
piąty bardzo ważny, wyjaśniający „niebieskie ciała duchowe” to: Ostateczna reinkarnacja w tym jednym życiu – w Duchu – by nie trafić do „kwadratu przestrzeni” bestii Borg 666 (kosmiczne przeprogramowanie w istoty niebieskie jest możliwe – dowody !)
6 – Kosmiczne ciała ufo istot oraz tajemnica wydarzeń tohu va-bohu (ragnarok)
11 – Prawdziwy Władca Pierścieni, część III – pojemniki „rządców świata” mordoru
W sprawie reinkarnacji i faktycznego wiecznego życia w ciele anielskim tutaj: „Religia Jahwistyczna trydencka, czyli nauka Ojców Kościoła i świętego Tomasza (Tajemnice Atlantydy oraz Roberta Kilwardby – jedno wieczne życie po-reinkarnacyjne?)”
Link o ciałach bionicznych, ale i o przenoszeniu ludzkich dusz w jakieś tajemnicze miejsca polecamy tekst pt.: „Nagrano bioniczne ciało UFO istoty, która wykonywała tajemnicze czynności „murarskie” ! (Kosmiczny pracownik uprawy działa i pracuje ?!)”
o Obcych archontach pisaliśmy tu: Jesteśmy w kosmosie sami jako ludzkość zbudowana z „gliny-błota”, ale nie jesteśmy sami jako istoty inteligentne ? Ufologia duchów z „okręgów niebieskich” Oceanu ?
„Z jakiego powodu mielibyśmy być tak często odwiedzani?” – II część hipotezy rzadkiej ziemi
Wszystkim rządzą duchowe inteligencje! Władze nadprzyrodzone albo duchowe Księstwa !”
UFO’s over Ukraine „not birds or insects”
Giant UFOs Near Moon? What Scientists Claim They Saw | Hot Take with Jesse Weber
20 mile UFOs on Moon by Ukraine Scientists Confirmed by Apollo 17 photos and Italian UFO video!
UFOs over Ukraine „not birds or insects” – Boris Zhilyaev
14
